Reflectie semester 2

Het was een turbulent, zwaar half jaar. Het zat vol met ups en downs, vooral downs helaas. Naast het coronavirus wat veel roet in het eten heeft gegooit, heb ik ook een zware periode mee moeten maken. Hier heb ik het met mijn SLB’er en de Decaan ook over gehad. Ik heb lang getwijfeld om ├╝berhaupt op assessment te gaan, maar besloot dit uiteindelijk toch wel dte doen, alles wat lukt is mooi meegenomen. Deze ontwikkelingen hebben ervoor gezorgd dat ik (voor mijn doen/idee) erg onder de maat heb gepresteerd. Als ik kijk naar wat anderen hebben, heb ik niet perse minder qua kwaliteit/kwantiteit, maar voor mijn standaard ben ik niet tevreden.

Een groot deel van reflecteren bestaat natuurlijk uit: Wat ging er fout en wat kan ik doen om dit de volgende keer te voorkomen. Ik probeer goed in mezelf te kijken, maar heb het idee dat mijn ‘slechte’ presteren vooral komt door oorzaken die buiten mijzelf of mijn journalistieke vaardigheid liggen. Neem bijvoorbeeld de venijnige vraagstukken die ineens niet doorgingen door corona, of het hele feit dat we eigenlijk nergens meer op uit konden gaan. Ik snap dat dit alsnog geen reden hoeft te zijn om minder te doen, maar de vele veranderingen in het afgelopen halve jaar hebben er wel voor gezorgd dat dit wel het geval werd.

Ik hoop dat ik na de vakantie weer kan zeggen dat het goed met mij gaat en dat ik me weer voor de volle 100% kan gaan inzetten voor de studie. Het feit dat ik misschien niet zo veel heb gedaan, maar mij er wel elke dag enorme zorgen over heb gemaakt zegt misschien genoeg over hoe gemotiveerd ik eigenlijk ben. Het gaat de goede kant op, ik heb inmiddels al 2,5 maand professionele hulp en heb de dingen die mijn herstel tegenhielden zo goed als laten vallen. Ik kijk uit naar jaar 2 en hoop dat het me gaat lukken om de opgelopen achterstand in te halen.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *